Book review: Το Φτυάρι – Lize Spit

στις

Δεν είχα ιδέα τι με περίμενε όταν ξεκίνησα να διαβάζω το Φτυάρι της Lize Spit. Η περιγραφή του βιβλίου μού τράβηξε αμέσως την προσοχή και με προϊδέαζε για κάτι ενδιαφέρον, μυστηριώδες, ακόμη και λίγο σκοτεινό. Δεν φανταζόμουν όμως πόσο δύσκολο θα αποδεικνυόταν τελικά αυτό το βιβλίο. Και λέω δύσκολο γιατί καταπιάνεται -ή τουλάχιστον προσπάθησε να καταπιαστεί- με ένα πολύ ευαίσθητο θέμα.

Πρωταγωνιστές του βιβλίου είναι τρεις έφηβοι και αχώριστοι φίλοι, η Εύα, ο Πιμ και ο Λόρενς, οι οποίοι ζουν σε ένα μικρό φλαμανδικό χωριό. Η ιστορία ξεκινά όταν η Εύα, ενήλικη πλέον, λαμβάνει μια πρόσκληση από τον Πιμ για την τελετή που διοργανώνεται προς τη μνήμη του αδερφού του, Γιαν, και αποφασίζει να πάει έχοντας ένα σχέδιο, το οποίο αποκαλύπτεται στο τέλος του βιβλίου. Από εκεί, αρχίζει ένα ταξίδι στο παρελθόν και συγκεκριμένα στο καλοκαίρι του 2002, όπου με εναλλαγές της αφήγησης από εκείνο το καλοκαίρι και στο τώρα, ξεδιπλώνεται η ιστορία των τριών νέων και των γεγονότων που συνέβησαν και καθόρισαν την πορεία της μέχρι τότε φιλίας τους, αλλά και της ζωής τους γενικότερα. Όλα ξεκινούν με μια ιδέα των δύο αγοριών για ένα παιχνίδι, όπου με τη βοήθεια της Εύας, προσπαθούν να κάνουν τα κορίτσια του χωριού να γδυθούν μπροστά τους. Η Εύα πρέπει να βρει ένα πολύ δύσκολο αίνιγμα, τη λύση του οποίου γνωρίζει μόνο εκείνη, και τα κορίτσια που λαμβάνουν μέρος στο παιχνίδι και προσπαθούν να το λύσουν, θα βγάζουν ένα ρούχο τους για κάθε λανθασμένη απάντηση. Κάποια στιγμή όμως, οι όροι του παιχνιδιού αλλάζουν και οι τρεις τους πληρώνουν ένα βαρύ τίμημα.

Έχοντας στο επίκεντρο αυτό το παιχνίδι, η συγγραφέας ξεναγεί τους αναγνώστες στη ζωή των κατοίκων του χωριού, στην καθημερινότητά τους, τις συνήθειές τους, τα καλά και τα κακά που έχει το να μένει κανείς σε μια τέτοια κλειστή κοινωνία, όπου όλοι γνωρίζουν τα πάντα για τις ζωές των άλλων. Η Εύα και η οικογένειά της είναι οι χαρακτήρες που εστιάζεται περισσότερο η ιστορία. Μια οικογένεια αρκετά δυσλειτουργική, με δύο αλκοολικούς γονείς, έναν μεγαλύτερο αδερφό που ενδιαφέρεται περισσότερο για  τα ζώα παρά για τους ανθρώπους, και μια μικρότερη αδερφή, η οποία φαίνεται να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα, χωρίς όμως κανείς τους να έχει το κουράγιο να το παραδεχτεί και να κάνει κάτι γι’ αυτό.

Το βιβλίο ήθελα πολύ να μου αρέσει, αλλά, δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη. Με κούρασε αρκετά και το βρήκα περισσότερο σκληρό από όσο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Στο μεγαλύτερο μέρος του, η συγγραφέας αναλώνεται στο να περιγράφει ανούσια -κατά τη γνώμη μου- περιστατικά από την καθημερινότητα των χαρακτήρων, και χρησιμοποιεί υπερβολικές περιγραφές, σε σημείο που γίνεται φλύαρο και κουραστικό. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς ήθελε να πει η συγγραφέας μέσα από αυτό το βιβλίο. Να διηγηθεί την ιστορία τριών παιδιών και τις όποιες δυσκολίες μπορεί να έχει η ζωή σε μια τέτοια κλειστή κοινωνία, ένα παιχνίδι που πήγε εντελώς λάθος και τις συνέπειες που είχε, να περάσει ένα μήνυμα για τη σεξουαλική κακοποίηση ή όλα αυτά μαζί; Δεν είμαι σίγουρη. Όποιος και αν ήταν ο σκοπός της, δεν νομίζω ότι τα πήγε και τόσο καλά. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατί θα προδώσω κομμάτια της πλοκής, θέλω να πω όμως ότι, δυστυχώς, το συγκεκριμένο βιβλίο με κούρασε και με μπέρδεψε.


Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερες κριτικές, πηγαίνετε εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.